Łupież może być także symptomem znacznie poważniejszych chorób. W niektórych przypadkach łupież może także występować z powodu złego odżywiania, a w szczególności z powodu braku cynku w organizmie. Nierzadko następstwem łupieżu tłustego jest łysienie łojotokowe.

Czynników sprzyjających rozwojowi choroby jest wiele. Należą do nich m.in.: ogólne osłabienie organizmu, zaburzenia hormonalne, podatność na alergie, brak zachowania zasad higieny osobistej, stresujący tryb życia, a także przebywanie w pomieszczeniach o niskiej temperaturze i wilgotności powietrza.

Usunąć łuski: w leczeniu łupieżu zwykłego stosuje się tylko leki zewnętrzne. Oczywiście rodzaj i siła działania zalecanych preparatów zależą od nasilenia choroby. Czasami sam preparat złuszczający jest wystarczającym lekiem w tego typu łupieżu. Istnieją dwie odmiany prawdziwego łupieżu: zwykły i tłusty. Bardzo często pacjenci zgłaszający się do gabinetu dermatologicznego określają także mianem "łupieżu" objawy łojotokowego zapalenia skóry głowy, łuszczycy, tzw. pseudotinea amiantacea (nazwa choroby nie ma odpowiednika w języku polskim) i rzadziej grzybicy.

Pozornie bez przyczyny, łupież może pojawiać się pozornie bez konkretnej przyczyny. Najczęściej jednak spowodowany jest podrażnieniem skóry głowy przez szampony, żele, pianki do włosów, lakiery, farby itp. Bywa, że przyczyną podrażnienia jest sama woda zawierająca np. dużo chloru. Nie bez znaczenia jest też stres. Zmieniona zapalnie skóra staje się bardziej wrażliwa niż skóra zdrowa, dlatego zdarza się, że mimo niestosowania już "podejrzanego" środka pielęgnacyjnego - nie dostrzegamy poprawy.

W leczeniu łupieżu, który lubi nawracać i nie zawsze szybko poddaje się kuracji, dążymy do zlikwidowania objawów choroby i "dopasowania" środka do mycia głowy, który będzie ten stan podtrzymywał. Po znalezieniu takiego szamponu zalecane jest stosowanie go do czasu, aż będzie skuteczny.